1.
Bezpieczeństwo psychologiczne jako katalizator innowacji

prof. dr hab. Joanna Moczydłowska (Politechnika Białostocka)

W centrum rozważań prof. Joanny Moczydłowskiej stanęło bezpieczeństwo psychologiczne jako bezwzględny warunek innowacyjności. Profesor poddała krytycznej analizie współczesny „terror procedur” i biurokrację, które często tłumią oddolne inicjatywy zespołów. W jej ujęciu nauczyciel jutra to lider budujący normy grupowe oparte na zaufaniu i wiarygodności, a nie na kolejnych „formatkach”. Kluczowym postulatem było stworzenie przestrzeni na błąd, który powinien być traktowany jako naturalna inwestycja rozwojowa, a nie powód do sankcji. Tylko w atmosferze pozwalającej na kwestionowanie status quo i przyznanie się do niewiedzy, możliwa jest synergia zespołu i autentyczne zaangażowanie, którego nie zastąpi żadna odgórna instrukcja.

2.
Kompetencje obywatelskie i krytyczne w świecie algorytmów

dr hab. Dorota Gierszewski, prof. UJ (Uniwersytet Jagielloński)

Równolegle, prof. Dorota Gierszewski, skoncentrowała uwagę słuchaczy na
kompetencjach obywatelskich i krytycznych. W dobie algorytmizacji i
dezinformacji, rola nauczyciela ewoluuje w stronę przewodnika po procesach
weryfikacji wiedzy. Prelegentka wskazała na model Service Learning jako skuteczną metodę łączenia teorii z realnym
działaniem na rzecz społeczności. W tej wizji dydaktyka wykracza poza mury
uczelni, a pedagog staje się mentorem stosującym metodę sokratejską, by
prowokować uczniów i studentów do samodzielnego myślenia. Zamiast walki z
nowymi technologiami, prof. Gierszewski postulowała ich oswojenie i
wykorzystanie jako narzędzi do głębokiej analizy źródeł, co jest niezbędne do
przetrwania w spolaryzowanym społeczeństwie.

3.
Personalizacja i tutoring: powrót do edukacji relacyjnej

dr Krzysztof M. Maj (Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie)

Dr Krzysztof M. Maj wezwał do odejścia od systemowej „testomanii”, której
korzenie sięgają reformy z 1999 roku. Zauważył, że dominacja obiektywnych
testów (OKE) stworzyła pokolenie „mistrzów klucza”, wykazujących trudności z
syntezą wiedzy i krytyczną analizą źródeł. Kryzys ten pogłębia dziś
bezrefleksyjne korzystanie z AI – przywołane badania MIT’s Media Lab dowodzą,
że pisanie z ChatGPT drastycznie obniża aktywność mózgu w pasmach
odpowiedzialnych za kreatywność i pamięć (alfa i theta), prowadząc do „lenistwa
poznawczego”.

W obliczu danych, według których 92% studentów korzysta z AI, prelegent
postulował powrót do tutoringu i jakościowej informacji zwrotnej. Inspirując
się teorią gier Jespera Juula, wskazał, że idealny
model edukacyjny to bezpieczna przestrzeń na błąd i wyzwanie, w której
nauczyciel przestaje być „strażnikiem procedur”, a staje się autentycznym przewodnikiem i partnerem w
dialogu.